Typologia japońskich cepów bojowych.

Typologia japońskich cepów bojowych:

  1. okinawski cep do ryżu, prawdopodobny prototyp nunchaku
  2. okinawskie wędzidło do końskiego pyska, prawdopodobny prototyp nunchaku
  3. jap. maru gata nunchaku – w przekroju okrągłe nunchaku
    Używane w czasie treningów. Nie powinno być zbyt ciężkie.
  4. jap. hakakukei nunchaku – w przekroju ośmiokątne nunchaku
    Duża liczba ostrych krawędzi czyni je skutecznym w walce.
  5. jap. so setsu kon nunchaku – długie i krótkie nunchaku
    Dłuższa część zabezpiecza cię przed trafieniem we własną dłoń w czasie wykonywania uderzeń zamachowych.
  6. jap. han kei nunchaku – w przekroju połówkowe nunchaku
    Dwie strony (połówki) pasują do siebie umożliwiając łatwe przenoszenie tej odmiany.
  7. jap. san setsu kon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z dwoma krótkimi bijakami
    Jadna z pałek ma normalną długość, natomiast druga złożona jest z dwóch mniejszych części.
  8. jap. yon setsu kon nunchaku – czteroczęściowe nunchaku
    Daje największy zasięg atakom. Ma długość wystarczającą do zrobienia pętli.
  9. jap. sanbon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z krótkimi bijakami
  10. jap. dajio – dwuczęściowy cep bojowy połączony długą liną
  11. jap. san setsu kon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z długimi bijakami
    Wszystkie części mają taką samą długość. Każde nunchaku zbudowane z więcej niż dwóch elementów, w razie odcięcia lub oderwania się jednej z pałek pozostaje skuteczną bronią.
  12. jap. renkuwan – dwuczęściowy cep bojowy podobny do europejskiego

Bibliografia:

  • Bishop Mark D., Okinawan Weaponry, Hidden Methods, Ancient Myths of Kobudo & Te, Q&I Publications, 2017,
  • Demura Fumio, Fumio Demura's: Karate Weapons of Self-Defense: The Complete Edition, Ohara Publications, INC., USA 2016,
  • Demura Fumio, Nunchaku, broń karate w samoobronie, Wydawnictwo BUDO-SPORT, Warszawa 1994,
  • Miłkowski Jerzy, Encyklopedia sztuk walki, Algo, Toruń 2008.

Komentarze