Typologia japońskich cepów bojowych.
Typologia japońskich cepów bojowych:
- okinawski cep do ryżu, prawdopodobny prototyp nunchaku
- okinawskie wędzidło do końskiego pyska, prawdopodobny prototyp nunchaku
- jap. maru gata nunchaku – w przekroju okrągłe nunchaku
Używane w czasie treningów. Nie powinno być zbyt ciężkie. - jap. hakakukei nunchaku – w przekroju ośmiokątne nunchaku
Duża liczba ostrych krawędzi czyni je skutecznym w walce. - jap. so setsu kon nunchaku – długie i krótkie nunchaku
Dłuższa część zabezpiecza cię przed trafieniem we własną dłoń w czasie wykonywania uderzeń zamachowych. - jap. han kei nunchaku – w przekroju połówkowe nunchaku
Dwie strony (połówki) pasują do siebie umożliwiając łatwe przenoszenie tej odmiany. - jap. san setsu kon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z dwoma krótkimi bijakami
Jadna z pałek ma normalną długość, natomiast druga złożona jest z dwóch mniejszych części. - jap. yon setsu kon nunchaku – czteroczęściowe nunchaku
Daje największy zasięg atakom. Ma długość wystarczającą do zrobienia pętli. - jap. sanbon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z krótkimi bijakami
- jap. dajio – dwuczęściowy cep bojowy połączony długą liną
- jap. san setsu kon nunchaku – trzyczęściowe nunchaku z długimi bijakami
Wszystkie części mają taką samą długość. Każde nunchaku zbudowane z więcej niż dwóch elementów, w razie odcięcia lub oderwania się jednej z pałek pozostaje skuteczną bronią. - jap. renkuwan – dwuczęściowy cep bojowy podobny do europejskiego
Bibliografia:
- Bishop Mark D., Okinawan Weaponry, Hidden Methods, Ancient Myths of Kobudo & Te, Q&I Publications, 2017,
- Demura Fumio, Fumio Demura's: Karate Weapons of Self-Defense: The Complete Edition, Ohara Publications, INC., USA 2016,
- Demura Fumio, Nunchaku, broń karate w samoobronie, Wydawnictwo BUDO-SPORT, Warszawa 1994,
- Miłkowski Jerzy, Encyklopedia sztuk walki, Algo, Toruń 2008.

Komentarze
Prześlij komentarz